اگر از افراد مسن درباره محیط طبیعی فهالنج سوال شود به درستی خواهید فهمید که در همین فهالنج درختان سردسیری مانند آلو ، زردآلو، هلو ، انگور ، انجیر ، انار ، نارنج، پرتغال ، توت در کنار درخت گرمسیری خرما روئیده و سود آن نصیب صاحب درخت و اهالی می شده است و اگر حالا بنگرید می بینید که جز درختان خرما چیزی از آن همه گونه درخت باقی نمانده و این شاید به دلایل متعددی باشد که آن را هم می توان حل کرد .
همه اهالی فهالنج می دانند که آب قنات فهالنج کم شده است و از آن آبی که در قدیم به سه شعبه تقسیم می شده که محل تقسیم آن را نیز ( سه او بر ) می شناسند به آب قلیلی تقسیم شده که دیگر یک ششم آب قدیم هم نیست این امر از خشکسالی های متعددی است که بر منطقه ما ایران حاکم شده و فهالنج هم بی نصیب نمانده است و چاره ای جز دعای باران و نزول رحمت الهی چیزی دیگر نیست و دیگر عامل آن حفر چاه عمیق کوثر می باشد که تمام آب سفره زیرزمینی را به خاطر عمق زیادتر ان از چاه های قنات فهالنج به خود اختصاص می دهد و این را می شد در ابتدای کار و روزی که فکر چاه عمیق به خطور مسئولین رسید حل کرد ولی نکردند و دیگر هم فایده ای ندارد و این کم آبی یکی از دلایل خشک شدن درختان است .
عامل دیگر خشکی درختان ، کانال کشی جوی آب است که این هم بعد از کم شدن آب قنات انجام گرفته تا شاید آب کمتری در خاک نفوذ کند و هدر رفت آب به حداقل کاهش یابد ولی ناگزیر عاملی شد برای خشکی درختان نخلی که از همین آب تغذیه می شدند و طراوت و شادابی همیشگی را مدیون همین آب بودند .
عامل دیگر نداشتن سود و منفعت درختان نخل است . در گذشته مردم به انتظار تابستان می نشستند تا محصول خرمای خود را برای فصل سرد زمستان انبار کنند و حداکثر استفاده را از درخت می بردند و در کنار آن از برگ آن نیز به عنوان هیزم استفاده می نمودند ولی در حال حاضر به علت آمدن خرماهای مرغوبتر و اجاقهای گازی مردم از درختان خود روی گردانند و همین بی رغبتی و عدم رسیدگی به درختان آنان را دچار آفت زدگی کرده است شاید وجود میوه های گوناگون و دسترسی آسان آن در بازار عاملی دیگر باشد در عدم توجه کافی به درختان .
با این همه هنوز هم درختانی سبز هرچند کمتر از گذشته باقی مانده اند که فضای طبیعی فهالنج را بعنوان آبادی حفظ کرده اند ولی دیده می شود که افرادی به خاطر زمین آن یا کاشت درختان مرغوبتر همین چند اصله درخت را نیز قطع می کنند و هیهات از کاشت دوباره آن . فضایی که تصور می شود در چند سال دیگر بر فهالنج حاکم شود چیزی شبیه این خواهد بود که نخلهایی خشک زمینهای زراعی را احاطه کرده باشد و تنها درختانی سبز خواهد بود که در حیاط منازل باشد و اندک آب قنات که با ذخیره کردن آن در استخر معدود زمینی را بتواند آبیاری نماید .
با این حال امید است دوباره شاهد زنده شدن باغات باشیم و از این موهبت الهی بهرمند شویم و این جز با همت کشاورزان و هدایت آنان میسر نیست پس اگر بخواهیم می توانیم .
